Welcome to Serwis Medycyna Naturalna   Kliknij i odsłuchaj tekst! Welcome to Serwis Medycyna Naturalna

Terapie

Medytacja – element terapii

medytacja
Wysłany: 2 sierpnia 2016 o 04:36   /   przez   /   komentarze (0)

Medytacja stanowi element wielu terapii.

Do wielu terapii dodawane są elementy medytacji aby zalecone ćwiczenia czy skupienie w trakcie masażu było głębsze. Spróbujmy zatem zdefiniować pojęcie medytacji.

Medytacji nadawane są rozmaite cele:

– Poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego.
– Rozwinięcie mistrzostwa w określonych sztukach bądź rzemiosłach. W tym właśnie celu praktykowali medytację samurajowie.
– Osiągnięcie oświecenia.
– Osiągnięcie pełnej kontroli nad swoim ciałem i umysłem (joga, fakirzy).
– Zespolenie się z bóstwem (wedanta, voodoo).
– Zatopienie się w modlitwie (judaizm, chrześcijaństwo, islam, hinduizm).
– Przećwiczenie procesu umierania i nauczenie się kontroli nad nim (np. medytacja phowa znana z buddyzmu tybetańskiego).
– Usunięcie lęku przed śmiercią.

Cele powyższe wydają się być niekiedy sprzeczne, na przykład kontrola swojego umysłu propagowana w jodze wydaje się być całkowicie przeciwstawna do „stopniowego odpuszczania” i nabierania spontaniczności znanego w zen. Istnieją zatem różne odmiany medytacji, stosowne do różnych jej celów.   Kliknij i odsłuchaj tekst! Medytacja stanowi element wielu terapii. Do wielu terapii dodawane są elementy medytacji aby zalecone ćwiczenia czy skupienie w trakcie masażu było głębsze. Spróbujmy zatem zdefiniować pojęcie medytacji. Medytacji nadawane są rozmaite cele: – Poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego. – Rozwinięcie mistrzostwa w określonych sztukach bądź rzemiosłach. W tym właśnie celu praktykowali medytację samurajowie. – Osiągnięcie oświecenia. – Osiągnięcie pełnej kontroli nad swoim ciałem i umysłem (joga, fakirzy). – Zespolenie się z bóstwem (wedanta, voodoo). – Zatopienie się w modlitwie (judaizm, chrześcijaństwo, islam, hinduizm). – Przećwiczenie procesu umierania i nauczenie się kontroli nad nim (np. medytacja phowa znana z buddyzmu tybetańskiego). – Usunięcie lęku przed śmiercią. Cele powyższe wydają się być niekiedy sprzeczne, na przykład kontrola swojego umysłu propagowana w jodze wydaje się być całkowicie przeciwstawna do „stopniowego odpuszczania” i nabierania spontaniczności znanego w zen. Istnieją zatem różne odmiany medytacji, stosowne do różnych jej celów.

Pozycja w Medytacji

Proponuje się następujące pozycje (w kolejności od najlepszej do najgorszej): lotos, półlotos, pozycja ćwierćlotosu, pozycja birmańska, siad skrzyżny, przysiad na piętach, siedzenie na krześle   Kliknij i odsłuchaj tekst! Pozycja w Medytacji Proponuje się następujące pozycje (w kolejności od najlepszej do najgorszej): lotos, półlotos, pozycja ćwierćlotosu, pozycja birmańska, siad skrzyżny, przysiad na piętach, siedzenie na krześle

Wpływ Medytacji na osobowość

Medytacje prowadzone pod okiem doświadczonego psychoterapeuty są na ogół bezpieczne. Medytacja prowadzi bowiem do „lepszego wglądu w siebie”. Problemy mogą zaistnieć jedynie w przypadku praktykowania medytacji przez niektórych psychotyków albo osoby, dla których kontakt z własną podświadomością i emocjami może być niebezpieczny (np. cierpiący na ciężką depresję, albo lęki).

Praktykowanie medytacji może jednak również zwielokrotnić działanie niektórych leków, szczególnie przeciwlękowych i zmniejszających ciśnienie krwi. W takim przypadku dozowanie tych leków musi być monitorowane przez lekarza.

W istocie wszystkie tradycyjne szkoły medytacyjne przestrzegają przed zwracaniem uwagi na wizje i stany transowe (makio). Zaleca się traktowanie ich jako kolejnego wrażenia, na którym nie należy się koncentrować lecz podążać za medytacją.

Medytacja może być niekiedy niebezpieczna dla osób ciężko chorych psychicznie. Według prof. Richarda P. Hayesa[1] stan schizofreników podczas medytacji na ogół pogarsza się, gdyż wpadają w kompletną dezorientację co wzmaga ich wewnętrzny chaos.

Również u cyklofreników medytacja jest odradzana, gdyż może gwałtownie przerzucić ich z manii do depresji, albo zwiększyć amplitudę ich emocjonalnych wahań.

U osób z obsesyjno-kompulsywnym zaburzeniem osobowości pragnienie zdobycia oświecenia może być tak duże, że blokuje dalszą praktykę, a następnie prowadzi do psychicznego załamania się z powodu niepowodzenia. Zdarzali się też obsesyjni mnisi, którzy próbowali wbrew słowom Buddy dojść do oświecenia przez samobójstwo.

Należy podkreślić, że odnotowano jedynie nieliczne przypadki niekorzystnego wpływu medytacji i to wyłącznie wśród osób zaburzonych psychicznie.   Kliknij i odsłuchaj tekst! Wpływ Medytacji na osobowość Medytacje prowadzone pod okiem doświadczonego psychoterapeuty są na ogół bezpieczne. Medytacja prowadzi bowiem do „lepszego wglądu w siebie”. Problemy mogą zaistnieć jedynie w przypadku praktykowania medytacji przez niektórych psychotyków albo osoby, dla których kontakt z własną podświadomością i emocjami może być niebezpieczny (np. cierpiący na ciężką depresję, albo lęki). Praktykowanie medytacji może jednak również zwielokrotnić działanie niektórych leków, szczególnie przeciwlękowych i zmniejszających ciśnienie krwi. W takim przypadku dozowanie tych leków musi być monitorowane przez lekarza. W istocie wszystkie tradycyjne szkoły medytacyjne przestrzegają przed zwracaniem uwagi na wizje i stany transowe (makio). Zaleca się traktowanie ich jako kolejnego wrażenia, na którym nie należy się koncentrować lecz podążać za medytacją. Medytacja może być niekiedy niebezpieczna dla osób ciężko chorych psychicznie. Według prof. Richarda P. Hayesa[1] stan schizofreników podczas medytacji na ogół pogarsza się, gdyż wpadają w kompletną dezorientację co wzmaga ich wewnętrzny chaos. Również u cyklofreników medytacja jest odradzana, gdyż może gwałtownie przerzucić ich z manii do depresji, albo zwiększyć amplitudę ich emocjonalnych wahań. U osób z obsesyjno-kompulsywnym zaburzeniem osobowości pragnienie zdobycia oświecenia może być tak duże, że blokuje dalszą praktykę, a następnie prowadzi do psychicznego załamania się z powodu niepowodzenia. Zdarzali się też obsesyjni mnisi, którzy próbowali wbrew słowom Buddy dojść do oświecenia przez samobójstwo. Należy podkreślić, że odnotowano jedynie nieliczne przypadki niekorzystnego wpływu medytacji i to wyłącznie wśród osób zaburzonych psychicznie.

Bezpośrednimi fizjologicznymi efektami medytacji są:

– Zmniejszone ciśnienie krwi
– Zmniejszone tętno
– Zmniejszony poziom metabolizmu
– Zmniejszenie częstotliwości fal mózgowych
– Zmniejszenie stężenia kwasu mlekowego we krwi (związane z redukcją lęku).
– Zwiększenie oporu elektrycznego skóry (związane z głębokim relaksem)
– W medytacjach zwróconych na zewnątrz zanikanie efektu habituacji, szczególnie słuchowej.

Wszystkie efekty oprócz ostatniego obserwowane są również podczas snu, jednak w czasie prawidłowej medytacji człowiek zachowuje, a nawet wzmacnia świadomość.   Kliknij i odsłuchaj tekst! Bezpośrednimi fizjologicznymi efektami medytacji są: – Zmniejszone ciśnienie krwi – Zmniejszone tętno – Zmniejszony poziom metabolizmu – Zmniejszenie częstotliwości fal mózgowych – Zmniejszenie stężenia kwasu mlekowego we krwi (związane z redukcją lęku). – Zwiększenie oporu elektrycznego skóry (związane z głębokim relaksem) – W medytacjach zwróconych na zewnątrz zanikanie efektu habituacji, szczególnie słuchowej. Wszystkie efekty oprócz ostatniego obserwowane są również podczas snu, jednak w czasie prawidłowej medytacji człowiek zachowuje, a nawet wzmacnia świadomość.

W długim okresie praktykowania medytacja na ogół powoduje głębsze skutki:

Fizjologiczne

– Trwałe różnice pomiędzy częstotliwościami fal mózgowych w przedniej i tylnej części mózgu
– Wyższy poziom serotoniny w mózgu

Psychologiczne

– Poczucie harmonii umysłu
– Większą akceptację siebie i pewność siebie
– Zwiększoną zdolność koncentracji
– Skłonność do przeżywania życia „tu i teraz” zamiast rozpamiętywania przeszłości i rozmyślania na temat przyszłości
– Poprawienie osobowości (obserwowane zmniejszenie wartości skal testu MMPI-2)
– Zmniejszoną podatność na stres
– Zmniejszenie roli psychologicznych mechanizmów obronnych – mniej zakłamany obraz świata
– Podwyższony poziom energii życiowej
– Zwiększoną obiektywność (zdolność do nieosądzania sytuacji ze swojego punktu widzenia)
– Łatwiejszy dostęp do emocji
– Poprawę zdolności do empatii
– Obniżenie poziomu lęku, także przed śmiercią
– Zmniejszenie zaburzeń psychosomatycznych
– Zwiększenie poczucia kontroli wewnętrznej
– Większą spontaniczność

Duża liczba badań dotyczy medytacji transcendentalnej jednak te badania nie są zbyt wiarygodne, gdyż w olbrzymiej większości są finansowane przez organizację oferującą kursy medytacji transcendentalnej.   Kliknij i odsłuchaj tekst! W długim okresie praktykowania medytacja na ogół powoduje głębsze skutki: Fizjologiczne – Trwałe różnice pomiędzy częstotliwościami fal mózgowych w przedniej i tylnej części mózgu – Wyższy poziom serotoniny w mózgu Psychologiczne – Poczucie harmonii umysłu – Większą akceptację siebie i pewność siebie – Zwiększoną zdolność koncentracji – Skłonność do przeżywania życia „tu i teraz” zamiast rozpamiętywania przeszłości i rozmyślania na temat przyszłości – Poprawienie osobowości (obserwowane zmniejszenie wartości skal testu MMPI-2) – Zmniejszoną podatność na stres – Zmniejszenie roli psychologicznych mechanizmów obronnych – mniej zakłamany obraz świata – Podwyższony poziom energii życiowej – Zwiększoną obiektywność (zdolność do nieosądzania sytuacji ze swojego punktu widzenia) – Łatwiejszy dostęp do emocji – Poprawę zdolności do empatii – Obniżenie poziomu lęku, także przed śmiercią – Zmniejszenie zaburzeń psychosomatycznych – Zwiększenie poczucia kontroli wewnętrznej – Większą spontaniczność Duża liczba badań dotyczy medytacji transcendentalnej jednak te badania nie są zbyt wiarygodne, gdyż w olbrzymiej większości są finansowane przez organizację oferującą kursy medytacji transcendentalnej.

Medytacja a zdrowie

W Harwardzkiej Klinice Ciała i Umysłu (ang. Harvard’s Mind/Body Clinic) przeprowadzano badania nad medytacją jako metodą leczenia. Uzyskano poprawę lub wyleczenie w następujących chorobach:

– nadciśnienie,
– arytmie serca,
– bezpłodność z nieznanych przyczyn (zaburzenia psychosomatyczne),
– PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego),
– chroniczny ból,
– migrena,
– bezsenność (insomnia),
– zaburzenia psychosomatyczne,
– łagodna depresja,
– niepokój,
– obniżone poczucie własnej wartości.

W pracy ludzie rzadziej korzystali z urlopów chorobowych.   Kliknij i odsłuchaj tekst! Medytacja a zdrowie W Harwardzkiej Klinice Ciała i Umysłu (ang. Harvard’s Mind/Body Clinic) przeprowadzano badania nad medytacją jako metodą leczenia. Uzyskano poprawę lub wyleczenie w następujących chorobach: – nadciśnienie, – arytmie serca, – bezpłodność z nieznanych przyczyn (zaburzenia psychosomatyczne), – PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego), – chroniczny ból, – migrena, – bezsenność (insomnia), – zaburzenia psychosomatyczne, – łagodna depresja, – niepokój, – obniżone poczucie własnej wartości. W pracy ludzie rzadziej korzystali z urlopów chorobowych.

Medytacja Katolicka

Medytacja nie jest wartością samą w sobie, ale ma pomóc w odkryciu Boga. Prawdziwa medytacja prowadzi do wzrostu miłości. Miłości do Boga, który jako źródło naszego życia pomaga nam wyzwolić się z miłości własnej i otworzyć na innych”Nie ma jednej słusznej metody medytacji w Kościele katolickim. „Metody rozmyślania są tak zróżnicowane jak mistrzowie życia duchowego”
Celem medytacji chrześcijańskiej jest dążenie do osobowego spotkania z Bogiem i otwarcia się na Jego Miłość i Łaskę. Dalszym etapem medytacji jest kontemplacja chrześcijańska (zob. niżej)
Warto jednak zwrócić uwagę na popularne szkoły medytacji:

– Medytacja Chrześcijańska – polegająca na powtarzaniu wybranej frazy (i próbie trwania w stanie bez myśli) przez cały czas medytacji.
– Medytacja Ignacjańska – ma dokładnie opisane poszczególne etapy. Za pomocą wyobrażenia sobie jakiejś sceny ma prowadzić do przyjęcia całym sobą jakiejś prawdy.
Pomocą w medytacji może być Pismo Święte oraz książki duchowe. „Zazwyczaj w rozważaniu pomagają księgi, które chrześcijanie mają do dyspozycji: Pismo święte, zwłaszcza Ewangelia, święte obrazy, teksty liturgiczne z dnia i danego okresu liturgicznego, pisma mistrzów duchowych, dzieła z zakresu duchowość

Kontemplacja chrześcijańska

Kontemplacja w Kościele katolickim to szczególny, intensywny rodzaj modlitwy, polegający na wpatrywaniu się w żywą osobę Chrystusa.
Jak mówi Św. Teresa z Avila: „Kontemplacja myślna nie jest, według mnie, niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy sam na sam z Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha”.

Kontemplacja w duchu katolickim, w przeciwieństwie do kontemplacji Wschodu, nie jest techniką, jest darem Boga. „Nie można przyjąć jej inaczej jak tylko w pokorze i ubóstwie”. Kontemplacja polega na miłosnym zjednoczeniu Boga i człowieka, „by Chrystus zamieszkał przez wiarę w naszych sercach” Kontemplację cechuje także słuchanie i przyjęcie słowa Bożego.

Kontemplacja nie jest zarezerwowana tylko dla świętych. Kościół zachęca do kontemplacji wszystkich, także świeckich.   Kliknij i odsłuchaj tekst! Medytacja Katolicka Medytacja nie jest wartością samą w sobie, ale ma pomóc w odkryciu Boga. Prawdziwa medytacja prowadzi do wzrostu miłości. Miłości do Boga, który jako źródło naszego życia pomaga nam wyzwolić się z miłości własnej i otworzyć na innych”Nie ma jednej słusznej metody medytacji w Kościele katolickim. „Metody rozmyślania są tak zróżnicowane jak mistrzowie życia duchowego” Celem medytacji chrześcijańskiej jest dążenie do osobowego spotkania z Bogiem i otwarcia się na Jego Miłość i Łaskę. Dalszym etapem medytacji jest kontemplacja chrześcijańska (zob. niżej) Warto jednak zwrócić uwagę na popularne szkoły medytacji: – Medytacja Chrześcijańska – polegająca na powtarzaniu wybranej frazy (i próbie trwania w stanie bez myśli) przez cały czas medytacji. – Medytacja Ignacjańska – ma dokładnie opisane poszczególne etapy. Za pomocą wyobrażenia sobie jakiejś sceny ma prowadzić do przyjęcia całym sobą jakiejś prawdy. Pomocą w medytacji może być Pismo Święte oraz książki duchowe. „Zazwyczaj w rozważaniu pomagają księgi, które chrześcijanie mają do dyspozycji: Pismo święte, zwłaszcza Ewangelia, święte obrazy, teksty liturgiczne z dnia i danego okresu liturgicznego, pisma mistrzów duchowych, dzieła z zakresu duchowość Kontemplacja chrześcijańska Kontemplacja w Kościele katolickim to szczególny, intensywny rodzaj modlitwy, polegający na wpatrywaniu się w żywą osobę Chrystusa. Jak mówi Św. Teresa z Avila: „Kontemplacja myślna nie jest, według mnie, niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy sam na sam z Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha”. Kontemplacja w duchu katolickim, w przeciwieństwie do kontemplacji Wschodu, nie jest techniką, jest darem Boga. „Nie można przyjąć jej inaczej jak tylko w pokorze i ubóstwie”. Kontemplacja polega na miłosnym zjednoczeniu Boga i człowieka, „by Chrystus zamieszkał przez wiarę w naszych sercach” Kontemplację cechuje także słuchanie i przyjęcie słowa Bożego. Kontemplacja nie jest zarezerwowana tylko dla świętych. Kościół zachęca do kontemplacji wszystkich, także świeckich.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

avatar
wpDiscuz
Kliknij i odsłuchaj tekst!